Tekeningen

[Foto:  Rita Melgert]

Vandaag heb ik uitgeprobeerd welke kleuren je allemaal met behulp van n rood kleurpotlood kunt creren. Telkens weer meng ik n van de andere kleuren met rood en dat levert vaak verrassende kleuren op. Aangezien mijn assortiment uit ruim 150 verschillende kleuren bestaat, is dit dus nog maar een heel klein stukje van wat allemaal mogelijk is. Verder heb ik alleen nog maar van n rood en n andere kleur gebruik gemaakt. Er zitten wel 12 14 verschillende roden in mijn assortiment kleurpotloden, dus het aantal kleuren dat je uiteindelijk kunt maken is eindeloos.

[Foto:  Rita Melgert]

Zomaar een probeerseltje met golvende lijntjes. Ook hier zie ik net als eerder bij de mandala's, een aantal symbolen. Wr het bootje en het oog. Ook de pauwenveer is al eerder als symbool in een mandala verschenen.

[4 oktober 2006]

[Foto:  Rita Melgert]

Zelfs kriebellijntjes blijken achteraf toch nog iets 'herkenbaars' te bevatten. Ook al komt dat herkennen of ontdekken vaak een hele tijd later. Zo 'ontdek' ik een aantal maanden later, wat deze afbeelding voorsteld. Een zonsondergang boven een veengebied. Ik ben al een aantal keren mee geweest op grenswandeltochten door veengebieden. Vooral het Haaksbergerveen heeft prachtige veenplassen en nog mooiere zonsondergangen. Maar het eerste veengebied dat ik bezoek is het Aamsveen.

[24 juli 2006]

 Rita Melgert

Dahrio heeft al snel zijn plekje gevonden bij ons, het liefst op mijn schoot. Waar ik ook ben, daar staat Dahrio ook en ik zit nog niet of hij klimt al op mijn schoot. Maar gelukkig zijn er ook nog andere plekjes bij hem in trek, zoals de mand voor de verwarming. Het is soms zoeken voor de katten waar nog een plekje vrij is. Op de kussens van de bank liggen soms drie katten naast elkaar diep in slaap. Of n op de mand vr, de ander in het hangmandje n en de derde tenslotte op de vensterbank bven de verwarming. Raar dat ik ze eigenlijk nooit met zijn drien, of twee samen, heb getekend. Gelukkig wel gefotografeerd. De katten en mijn vrijwilligerswerk bij het asiel geven mij heel veel plezier. Elke maandagochtend en donderdagmiddag ga ik er naar toe. Zelfs een poosje samen met mijn dochter die er haar stageperiode doet.

[1 maart 2006]

 Rita Melgert

Dahrio komt uit het asiel waar ik vrijwilliger ben. De maandag dat ik kom helpen  zie ik hem in n van de kattenkamers die ik moet schoonmaken. Ik val als een blok voor het aanhankelijke katertje. Maar vooral zijn grote oren en ogen doen het hem. Hij heeft het kopje van een oosterse korthaar, ook zijn ogen staan iets schuin. Maar het meest raakt mij zijn vriendelijkheid, die helaas later meer dominantie blijkt te zijn. Een dag later neem ik hem mee naar huis. Dahrio is dan 7 maanden en een maandje jonger dan Yana. Zijn naam geeft in het begin nog wel eens 'schrijfverwarring' want waar zet ik die 'h' nu neer.

[20 februari 2006]

 Rita Melgert

Een paar grappige schetsjes van Yana slapend op de vensterbank. Ze is hier ruim een half jaar, ik kreeg haar als kitten van 6 weken, en begint zich steeds meer op haar gemak te voelen. Yana is een heel verlegen, schuw klein katje. Bang om opgepakt te worden en echt vriendjes worden met Tommie, of later met Dahrio, lukt ook niet ondanks dat Tommie zijn rol als 'Vader' heel serieus neemt, en hij best heel lief voor haar is. Hij wast haar, speelt met haar en slaapt dicht tegen haar aan.
De eerste schets vind ik heel lief. Het ziet er z lief uit dat snuitje verstopt tussen haar pootjes. Op de tweede schets is het even goed kijken, maar ze ligt helemaal gedraaid met haar bovenlijfje. Omdat ze voor een groot deel zwart is, valt haar koppie niet op tegen haar zwarte lijfje.

[21 januari 2006]

Glanzende kop en kom

Zomaar een paar schetsen van een kom en beker om realistischer te kunnen tekenen. Maar ook glans en reflectie wil ik oefenen, ooit hoop ik toch ht perfecte glas neer te kunnen zetten op papier. Dit is al een oude schets, n van de eerste die ik maak als ik mij voorneem om het tekenen weer helemaal op te pakken en mijn techniek te gaan verbeteren. Tot nu toe sla ik namelijk de beginstappen over, meestal de droge techniek die toch wel belangrijk is om te doen. Al is het maar om te weten hoe iets nu wrkelijk in elkaar zit. Hoe maak je de ronding van een beker. Hoe creer je diepte, drie-dimensionaliteit, kortom he zorg je dat een beker ook daadwerkelijk een drie-dimensionale beker wordt en geen plat plaatje blijft.

[2004]

[Foto:  Rita Melgert]

Dit is ver uit n van mijn mooiste mandala's. Maar vooral de engel is mijn favoriet. Zij is n van de weinige engelen die ik heb getekend. Ik ben hier dagen mee bezig geweest, en niet eens alleen vanwege de ingewikkelde mandala. De engel zelf vergde ook het n en ander, maar ik ben dan ook wel erg trots op deze tekening. Ook bij deze engel kreeg ik de vraag of mijn dochter als voorbeeld gediend heeft, maar dat is niet het geval geweest. Het blijft wel opvallen dat veel portretten, of mangatekeningen, op mijn dochter blijken te lijken.

[28 april 2004]

[Foto:  Rita Melgert]

In 2003 ben ik weer begonnen met portrettekenen. Mijn neefje is op dat moment helemaal weg van Jennifer Lopez. Als hij ontdekt dat ik kan tekenen, vraagt hij of ik ook portretten zou kunnen tekenen. Hij wil wel graag een tekening van J. Lo. Ik had al jaren geen portretten meer getekend, maar ik dacht dat het met wat oefenen wel weer zou lukken. Als verjaardags verrassing heb ik haar dan ook getekend, en om het helemaal af te maken ook ingelijst.

[Foto:  Rita Melgert]

De tekening valt goed in de smaak. Daarop komt de vraag van zijn zus of ik voor hr dan ook iemand zou willen tekenen. Zij is helemaal weg van Shakira, en wil van haar wel graag een getekend portret. Dus weer op zoek naar een leuke foto, die duidelijk genoeg was. Ik heb geen gebruik gemaakt van een raster en vergroten, of de onderlinge verhoudingen in het gezicht nagemeten. Gewoon goed gekeken, en telkens weer 'op het oog' controleren of het allemaal wel klopt. Het moeilijkste blijven toch wel de ogen, maar zodra die goed zijn, lijkt het portret al snel.

[Foto:  Rita Melgert]

Omdat ik voor mijzelf nu ook wel eens een portret wil tekenen, heb ik de Engelse zanger Will Young maar gekozen. Leuke jonge knul met een mooi hoofd, prima om mee te beginnen. Het moeilijkste is eigenlijk zijn stekeltjes haar. Verder is het een voordeel dat de zanger nog jong is, en een vrij glad gezicht heeft. Ik vind het portret wel goed geworden.

[Foto:  Rita Melgert]

Een andere man met een mooie kop is Brad Pitt. Hem tekenen vond ik wel erg moeilijk, het gaat hier uiteindelijk om een bekende acteur, dus dan moet het wel lijken. Maar volgens mij is het gelukt en kun je wel zien dat het Brad Pitt is.
Het moeilijkste onderdeel van een gezicht, de ogen, vind ik tevens het leukst om te doen. Het geeft zoveel voldoening om gevoel in de ogen te krijgen, om ogen te laten leven. Ogen lijken zo vaak levenloos en doods in portretten. Juist die sprankeling in de ogen maken dat een portret gaat leven.

Alle portretten zijn gemaakt op Fabriano Per Artisti, Accademia 120 tekenpapier en de grootte is A4, 21 x 29,7 cm.

[2002/2003]

Corneille

Schets gemaakt naar aanleiding van prenten van Corneille. Tijdens een middag bij de eerste schildergroep krijgen we de opdracht een tekening maken in zijn stijl. Het is de bedoeling om het daarna om te zetten in een schilderij, maar dat is er nooit van gekomen.

Herfst

Een andere keer ligt de hele tafel vol met allerlei herfstvruchten, takken en bladeren. De tekening is ongeveer A3 en heel fijntjes getekend. Daarna is het eigenlijk de bedoeling om hem af te werken met aquarel of kleurpotlood. Maar omdat ik bang ben daarmee de tekening te verknallen, waar ik uren mee bezig ben geweest, laat ik het maar bij een schets.

 Rita Melgert

Kari blijkt helaas ongeneeslijk ziek, en nog geen half jaar oud moeten wij hem helaas laten inslapen. Het is net een week voor mijn dochters verjaardag, dus het verdriet is erg groot. Maar van haar broer en schoonzusje krijgt Joyce voor haar verjaardag een nieuw katje: Tommie. Het is bijna het evenbeeld van Kari, alleen heeft Tommie witte sokjes aan. Tommie is gelukkig wl gezond en is ondertussen 9 jaar en een flinke kater.

[8 December 2001]

 Rita Melgert

Een tekening gemaakt naar een schilderij van Franz Marc. Hij maakt kleurrijke schilderijen, vooral van paarden. Juist al de verschillende kleuren, en natuurlijk de twee katten, spreken mij erg aan.

[26 juli 2001]

 Rita Melgert

Een klein Cypers katertje van 6 weken, Kari. Slapend is het gemakkelijkst omdat dieren dan vrij lang in dezelfde houding blijven liggen. Heerlijk opgerold op de bank, of in een lekker warme mand.

 Rita Melgert

Hier zit Kari heel gebiologeerd naar een kevertje te kijken. Het beestje loopt voor hem over de keukenvloer. Kari weet niet echt wat te doen, maar vind het wel heel interessant. Het geeft mij in ieder geval de gelegenheid hem in een lieve houding te portretteren. Helaas blijft Kari niet lang in die houding, en verliest na een aantal minuten de belangstelling. Pas een aantal dagen later kan ik verder met de schets, als er een klein vlindertje voor hem zit.

[2001]

[Foto:  Rita Melgert]

Mijn eerste kennismaking met zachte pastel is tijdens de 'spirituele' schildergroep. Het mooie zijn de zachte kleuren, maar ook het fluwelige uiterlijk. Nadeel is de kwetsbaarheid. Ik moet erg oppassen om er niet met mijn arm overheen te wrijven, want dan mengen de kleuren zich. Een ander nadeel is de 'stof', al de krijtresten die zich op het papier bevinden en die netjes op mijn kleding belanden voordat ik er erg in heb. Fixeren is een optie, en er wordt hier dan ook rijkelijk met haarlak gespoten. Niet de beste methode, en mijn mandala wordt er ook een stuk donkerder door. Niet zo geslaagd, ik vond de zachtere pastelkleuren veel mooier.

[2001]

Eerste roos

Mijn eerste buitentekening wordt gemaakt in de tuin. Samen met mijn dochter van tien proberen we rozen te tekenen. Het lukt aardig en door het enthousiasme van mijn dochter, neem ik me voor meer te gaan oefenen. Ik begin het plezier in tekenen van mijn jeugd weer te ervaren.

[juli 2000]

[Foto:  Rita Melgert]

Een kinderportretje waarschijnlijk uit 2000. Ik heb het gemaakt met het peutergezichtje van mijn dochter in gedachten. Het grappige is, dat ik een aantal maanden geleden (2010) de vraag kreeg of ik Elvis had getekend. Er word mij een LP getoond van Elvis waarop, op de achterkant, een jeugdfoto van hem staat. Een knulletje van een jaar of drie, maar al met het beroemde trekje om zijn mond. Inderdaad, mijn portretje lijkt er heel veel op. Hetzelfde pruilmondje, dezelfde blik in de ogen. De bewuste foto heb ik niet eerder gezien, dus de overeenkomst berust op puur toeval.

[juni 2000]

[Foto:  Rita Melgert]

Gemaakt met aquarelpotloden. Alleen het weggetje zelf heeft een toplaag van acrylverf. Dat wil maar niet lukken, en na heel veel gepruts, met een modderpoel als resultaat, is dit het enige dat ik kan doen om mijn landschap te redden.
Voor mij vertegenwoordigd deze afbeelding mijn weg naar de toekomst.

[Foto:  Rita Melgert]

Een andere tekening uit diezelfde periode is dit stilleven. Geheel in kleurpotlood en de eerste keer dat ik echt heel tevreden ben over het eindresultaat. Mijn liefde voor kleurpotloden stamt uit mijn jeugd en hebben mij door heel veel moeilijke tijden geholpen. Met kleuren kon ik mij ontspannen, nog steeds, maar nu niet alleen maar met kleurpotloden, ook de verschillende verfsoorten werken heerlijk ontspannend.

[mei/april 2000]


Nieuw/Weblog

Meer over mij

Tekeningen
Schilderijen
Diversen
Creatief
Grafische Kunst
Amigakunst
Animaties

Gastenboek
Reageren