Schilderijen: Mijn eerste stappen

© Rita Melgert

Dit is een kleine sneeuwuil, niet perfect maar ik heb niet eerder een echt dier geschilderd, alleen beeldjes. Ik vind het heel moeilijk om de kleuren goed te krijgen, de schaduwen eigenlijk, en het nat in nat kleine hoeveelheden verf aanbrengen, is ook moeilijk. Wat er eenmaal staat is weer moeilijk weg te halen, voor dat je het weet meng je te sterke kleuren, en oogt de uil niet echt wit. Dan kun je alleen nog maar opnieuw beginnen. Van de uil had ik het achterste oog toch iets meer en duidelijker moeten aangeven. De achtergrond is mooi donker zodat het uiltje goed uitkomt.

[10 december 2009]

© Rita Melgert

Ik bewonder altijd de wat lossere stijl van schilderen, die mij moeilijk af gaat. Ik wil het altijd maar weer zo perfect mogelijk en lopen mijn pogingen om iets vrijer en spontaner te schilderen op een teleurstelling uit. Maar deze keer is het mij gelukt, ik heb een 'perfect' aquarelletje gecreëerd op een lossere spontane manier. De klaproosjes zijn, zonder een schets vooraf, direct op papier gezet. Over de eerste opzet ben ik al tevreden en ga ik verder met het uitwerken van de bloemen. Ik probeer niet al te precies te werken en de spontane stijl vast te houden. Gelukkig lukt dat en over het eindresultaat mag ik niet klagen. Ik zou dit best vaker willen doen, maar ik ben bang dat voorlopig mijn neiging naar perfectionisme de hoek om blijft kijken.

[november 2009]

© Rita Melgert

Deze leuke gouacheafbeelding heb ik gemaakt naar twee vrolijk gekleurde aardewerkbeeldjes die ik ooit op een rommelmarkt heb gekocht. Een doosje met kindergouache is de aanleiding om deze katjes eens te schilderen. De inhoud bestaat uit sprankelende heldere kleuren, maar die zijn te fel voor het maken van landschapjes of bloemen. De kleuren in dit doosje zijn niet alleen veel te fel en intens van kleur, maar laten zich ook niet mooi mengen.

© Rita Melgert

Normaal gesproken heeft gouache een opaak uiterlijk, maar deze kinderversie heeft door verdunning het effect van aquarel gekregen. Het blijft prachtig doorzichtig bij verdunnen met water maar omdat de schijfjes gouache hard zijn en opgelost moeten worden met water, is de dekkracht niet optimaal, pas na drie à vier laagjes schijnt de ondergrond niet meer door. Maar al met al ziet het er heel vrolijk uit. Jammer dat mijn penseel er zo van slijt, nog een nadeel van de harde schijfjes gouache. Dus niet gebruiken met een duur marterharen penseel.

 

© Rita Melgert

Nu mijn eerste herfstaquarel zo mooi geworden is, begin ik gelijk met een volgend, nu met roodoranje bladeren. De herfst is mijn favoriete seizoen, en ik maak dan ook graag foto's van de herfstkleuren, bladeren en paddestoelen. En nu het schilderen zo goed lukt, wordt het er alleen maar leuker op. Waar ik het meest tevreden mee ben is de vlammendrode kleur, en de gele plekken die bijna lichtgevend zijn. Met zo'n pracht natuur om mij heen heb ik voorlopig geen gebrek aan inspiratie.

[oktober 2009]

© Rita Melgert

Dit is mijn eerste aquarel waar ik bijzonder trots op ben. Ondertussen weet ik redelijk goed wat ik met aquarelverf kan doen, en hoe ik een bepaald effect kan krijgen. Zoals de nerven op de bladeren, die ik met behulp van een vochtig penseel voorzichtig heb weggepoetst. Ook lukt het nat in nat schilderen heel goed, waardoor het net lijkt alsof de zon vol op de herfstbladeren schijnt. Het lijkt zelfs alsof er een dun laagje sneeuw op het takje ligt. Met heel veel geduld heb ik hier aan gewerkt, en ik vind het echt een kunstwerkje.

[oktober 2009]

 

[Foto: © Rita Melgert]
Mist boven het veen
32 x 26 cm, Acrylpapier

In juni 2009 is er een kunstmarkt georganiseerd door amateurschilderclub ‘Passe-Partout’, en wat ik zie maakt dat ik informatie vraag bij een paar dames die daar aanwezig zijn. Van twee van hen krijg ik de uitnodiging om eens op een dinsdag te komen kijken. Ik word hartelijk ontvangen en kan die dag al een beetje van de aangename sfeer proeven. Ook mag ik deze laatste maand voor de vakantiestop, eerst een paar keer ‘snuffelen’ om te kijken of het bevalt en of ik mij op mijn gemak voel in de dinsdaggroep.
In die ‘snuffelperiode’ maak ik bovenstaand landschap. Het schilderij is gemaakt naar een foto in een tijdschrift. Het valt mij direct op dat ik hier wél goede adviezen en hulp krijg, wat bij de eerdere groep ontbrak. Er is altijd wel iemand die ons tips en handigheidjes aanreikt, niemand voelt zich geroepen om die voor zichzelf te houden. Het is een gezellige groep, die echt sámen schildert en ik voel mij er goed op mijn plaats.

[juli 2009]

[© Rita Melgert]
Dahrio
24 x 30 cm, canvas

Dahrio volgt en krijgt hemelsblauwe vleugels. Maar dit soort iele vleugels zouden hem nooit van de grond krijgen. Dat hartje op zijn buik geeft ook nog eens aan dat bij hem de liefde ook door de maag gaat. Dahrio kan de hele dag eten, en kan maar niet genoeg krijgen van brokjes. En ook kattensnoepjes zal hij nooit afwijzen, daar wil hij zelfs wel voor werken. Zodra ik opsta en richting de keuken loop, denkt hij dat er alweer iets te eten valt. Dahrio is gek op kunstjes leren, alleen vergeet hij alles weer wat hij geleerd heeft zodra hij zich omdraait. Hij blijft gewoon een kitten dat nog alles moet leren, maar wel één die flink wat gewicht in de schaal legt.

[21 mei 2009]

[© Rita Melgert]
Yana
24 x 30 cm, canvas

In die tijd ben ik ook helemaal weg van elfjes en engelen, het werk van Amy Brown en nog een paar artiesten. Ik besluit april-mei 2009 om ook mijn katten op die manier te vereeuwigen. Ik ben niet zo goed in figuurtekenen, maar katten lukt wel en menselijke elven worden er al genoeg getekend en geschilderd. Als eerste krijgt Yana haar vleugeltjes, zachtrose natuurlijk. Het is best moeilijk om een leuke, natuurlijke houding te krijgen, en ook het juiste vlekkenpatroon vergt goed kijken naar de katten of foto’s. De lijst om de schilderijtjes, die overigens 30x40cm meten, is erop geverfd zodat het net lijkt alsof ze ingelijst zijn.

[21 mei 2009]

[© Rita Melgert]
CartoonKatjes
60 x 60 cm, canvas

In 2008 heb ik dit leuke schilderij van mijn beide katten Yana en Dahrio gemaakt. Beiden dan drie jaar oud, Yana is een maand ouder dan Dahrio maar een stuk kleiner. Het schilderij is 60x60cm en is het eerste dat ik aan mijn muur hang. Ik heb wel meer schilderijen, maar die staan allemaal nog op de grond langs mijn muren. Maar dit schilderij vind ik té leuk om op de grond te laten staan.
Het linker zwart/witte katje is Yana en de wit/zwarte kat met het hartje op zijn buik is Dahrio. Dat hartje op zijn buik heeft hij ook echt. Yana heb ik vanaf dat ze zes weken oud is, en Dahrio heb ik meegenomen uit het asiel, waar ik als vrijwilligster werkzaam was, als hij zeven maanden oud is.
Dahrio is een ongelooflijk lieve, maar ook héél dullige en domme kat, die mij geregeld met grote vragende ogen aan kan kijken omdat hij iets niet begrijpt. Hij is overal waar ik ben, laat mij geen moment met rust en kan mij echt heel dromerig, bijna verliefd, aankijken. Helaas is juist zijn liefde voor mij de reden dat ik hem moet wegdoen. Dahrio is nogal onstuimig en hardhandig, of eigenlijk hardkoppig. Zijn kopjes zijn vooral kopstoten, en hij deelt die ook aan de lopende band uit. Voor mij wordt dat té pijnlijk en hij verhuist naar mijn dochter.
Yana is daarentegen heel onafhankelijk, heeft af en toe de gekke vijf minuten en rent dan als een gek door het hele huis. Maar meestal ligt ze vlak bij mij te slapen, en volgt me naar mijn kamer als ik ga schilderen en met mijn webzijde bezig ga.

[4 juli 2008]

© Rita Melgert

In 2007 of 2008 maak ik voor mijn zwager dit kleine aquarelletje. Aangezien mijn zwager en zusje in het bezit zijn van een kleine vijver met een aantal koykarpers, is een cadeautje verzinnen voor Rob opeens geen probleem. Ik heb al een tijd niets meer geschilderd, en dus vind ik dit een mooie gelegenheid om het weer op te pakken. Dat ik daarbij voor het moeilijke nat in nat ga is achteraf bekenen niet zo'n goed idee geweest. Vooral niet omdat ik niet op papier, maar zoals eerde al eens, weer op doek met aquarel werk. En ook deze keer blijft het water niet alleen op de plek waar ik het doek heb natgemaakt. Dus ook de aquarelverf loopt door. Gelukkig pakt dat deze keer goed uit en geeft het de aquarel iets spaontaans mee. Zodra het droog is pak ik het in, gelukkig kan mijn zwager het cadeau heel erg waarderen.

[25 maart 2007/2008]

[© Rita Melgert]
Gouden Bergen
60 x 60 cm, canvas

Een schilderij gemaakt als cadeau voor mijn vriend. Ik had het al eens geschilderd op papier en Dick vond de kleur geel erg mooi. Het is in tegenstelling tot de eerste niet rechthoekig maar vierkant waardoor ik het iets heb moeten aanpassen. Het is één van mijn grootste schilderijen tot nu toe. Net als het schilderij van Yana en Dahrio als cartoonkatjes, is het 60 x 60 cm.

[20 juni 2006]

[© Rita Melgert]
Droom
18 x 24 cm, canvasboard

Eigenlijk moet er rechts nog een boom komen, waaraan het babytje dan hangt in zijn of haar 'ei'. Ook is het de bedoeling om het gezicht in de bel nog in te kleuren, en nog een aantal muzieknoten zodat de baby daarmee verbonden is. De opdracht was om een droom of beeld uit een meditatie te gaan uitbeelden. Dit was een droom die mij erg bezig hield, dus besluit ik om die uit te proberen te beelden. Een jonge vrouw zit gevangen in een bel van verdriet, die langzaam oplost. De druppels vormen een groot meer, samen met de tranen. Maar uit dat verdriet wordt door muziek een nieuwe 'ik' geboren.

[april 2005]

Nu ik het in 2012 weer tegenkom besluit ik om het schilderijtje maar zo te laten, alleen de muzieknoten wil ik er nog eens aan toe voegen. Mijn droom van toen blijkt voorspellend te zijn geweest.

[22 april 2012]

[Foto: © Rita Melgert]
Model in doek
24 x 30 cm, canvas

Maar mijn mooiste werk uit die eerste schilderperiode is dit portret. Gelukkig gebruiken we geen echt model, veel te ingewikkeld voor ons beginners, maar een voorbeeld uit een kunstboek. Iedereen kiest een schilderij uit, en slaat aan het kopiëren. Ik houd het voor de verandering eens los en een beetje schetsmatig. De cursusleidster vraagt waarom ik mijn schilderij niet afmaak, en zo half af laat liggen. Als ik antwoord dat het af ís, wijst zij mij op het in haar ogen onafgewerkte uiterlijk. Normaal gesproken wil ik inderdaad alles zo perfect mogelijk maken, maar deze keer vind ik juist het schetsmatige mooier. Ik laat het zo, voor mij is het af wat een ander daar dan ook weer van denken mag.

[maart 2005]

© Rita Melgert

Op deze aquarel ben ik heel lang heel trots geweest, al zie ik nu natuurlijk dat er veel niet klopt. Zoals de stam die tot bovenaan nog duidelijk te zien is, alsof er aan de voorkant geen takken en bladeren zitten. Ook is er van enig luchtperspectief geen sprake. Maar verder vind ik mijn drie berken nog steeds mooi. Voor mij geven die bomen weer zoals ik mij toen voelde. Ik ben de bijna omgevallen berk, nog net niet ontworteld en op de grond maar het scheelt niet veel.
Jaren later kom ik tijdens een wandeling voor het eerst bij de Vasser Grafvelden, en wie schets mijn verbazing als ik bovenstaande berken daar zie staan. Op een heuveltje, bos op de achtergrond met de grote weidevlakten er omheen. Alleen helt de berk daar de andere kant op, ik krijg het er letterlijk koud van, een vooruitziende blik?

[2004/2005]

© Rita Melgert

Deze aquarel had ik bijna weggegooid, ik had hem al uit mijn blok gescheurd. Later besluit ik om de aquarel toch maar weer in het blok te schuiven omdat de kleuren en blad- of bloemvormen mij wel aanstaan. Hier heb ik voor het eerst gespeeld met nat in nat en nat op (bijna) droog. Omdat ik blijkbaar mijn dag niet heb ben ik er niet tevreden over, en vind de tekening zelfs mislukt. Nu ben ik er wél blij mee, niets mislukt, het ziet er leuk uit, en de kleuren zijn mooi in elkaar gevloeid. Door de kleurige droge lijntjes, lijken ze op bloemknoppen of tulpen. Achteraf gezien ben ik blij dat ik toen toch niet kon besluiten tot verscheuren en weggooien.

© Rita Melgert

Tegen het eind van het jaar liggen er op een dag een flink aantal verschillende pompoenen op tafel. De eerste keer maak ik een acrylschilderij van twee pompoenen. De week daarna volgt dit aquarelschilderij van drie verschillende pompoenen. Elke pompoen ligt in een andere omgeving en telkens oefen ik me daarbij in een andere, nieuwe techniek.
Bij de eerste, linker, pompoen leer ik lichtvlekken maken door met een vochtig penseel verf op te nemen. Bij de rechter pompoen maak ik voor het eerst gebruik van afdekvloeistof om daarmee lichtvlekken te creëeren. Die vlekken vallen helaas te licht uit omdat niemand mij verteld de vlekken van een beetje kleur te voorzien. Bij de laatste, onderste pompoen gaat het meer om de herfstbladeren en veer die ik erbij geschilderd heb. Over de laatste ben ik dan ook heel tevreden, vooral de herfstbladeren vind ik heel erg goed gelukt, al klopt het beeld niet echt. Doordat de grond veel te donker is, en er geen schaduw van de pompoen te zien is, is het alsof het geheel zweeft of op de kop staat afgebeeld. Helaas zie ik dat soort dingen pas veel later als ik al wat meer kennis heb opgedaan. Zelfs ik moet de eerste keer nog goed kijken of ik de aquarel wel goed vasthoud.

[november 2004]

© Rita Melgert

Ook heb ik bovenstaand stadsgezicht geschilderd in die periode. Het aparte aan deze afbeelding is dat het niet op aquarelpapier, of welk ander papier dan ook, is geschilderd. Nee, dit stadje is met aquarel op doek geschilderd. Niemand die mij verteld dat dat nooit gedaan wordt en eigenlijk ook niet kan. Dan zou ik die persoon dan toch moeten teleurstellen, want het kan wel. Het gaat, maar niet echt goed. Het water loopt buiten de lijnen, en daar waar ik het dus nu net níet wil hebben. De aquarel is daardoor wel heel erg moeilijk onder controle te houden, maar het eindresultaat is veel beter dan verwacht.

[25 maart 2004]

[Foto: © Rita Melgert]
Lavendel Landschap
30 x 40 cm, ongebleekt katoen met gesso

Het tweede doek wordt wel eerst behandeld met Gesso, maar helaas maar met één laag. Het werkt wel iets beter, maar toch blijf het doek doorschijnend. Normaal gesproken behandel je katoen of linnen met minimaal drie lagen Gesso voor, zodat je een mooie ondergrond hebt om op te schilderen. Omdat ook dit niet echt prettig werk, maak ik het niet verder af. Eigenlijk wel jammer want het idee dat ik in mijn hoofd heb is een vrolijk schilderij van lavendelvelden. Misschien dat ik het later alsnog afmaak, of een nieuw schilderij begin.

[mei 2004]

[Foto: © Rita Melgert]
Zonovergoten Landschap
30 x 40 cm, ongebleekt, onbehandeld katoen

In 2004 gaan we met acrylverf werken op onbehandeld doek. Inplaats van het doek vooraf op een frame te spannen, is het de bedoeling om het later in te lijsten, en om te ervaren wat het verschil is tussen wel of geen gesso op de ondergrond. Als eerste merk je direct dat de acrylverf gewoon door het doek heen gaat, vooral zodra je de verf gaat verdunnen. Dus zoveel mogelijk de acryl rechtstreeks uit de tube gebruiken. Ik heb gekozen voor dit zonovergoten Frans landschapje. Het eindresultaat is vrolijk en zomers, maar zodra ik het tegen het licht houd blijkt dat je er doorheen kunt kijken, ondanks de toch nog dikke laag acryl.

[mei 2004]

[© Rita Melgert]
Paarse lokken
24 x 30 cm, canvasboard

Zo af en toe is er ook een middag dat we zelf kunnen bepalen wat we gaan doen. En op zo’n dag ontstaat dit portret. De schets ligt dan al een hele poos in een map en die kan ik nu eindelijk eens uitwerken. Het wordt precies zoals ik het me had voorgesteld. De kleuren zijn goed en vooral over de huidskleur ben ik erg tevreden. Dit is het eerste portret dat ik heb gemaakt, buiten de getekende portretten die ik als tiener heb gemaakt voor anderen.

[april 2004]

[Foto: © Rita Melgert]
Antieke Rembrandt Tulp
40 x 60 cm, Acrylpapier

Een andere keer wordt er een agenda met mooie afbeeldingen van ouderwetse tulpen verscheurd. Iedereen mag hieruit een afbeelding kiezen om als voorbeeld te gebruiken. De één gaat aan de slag met aquarel, de ander met acryl. Verder mogen we gebruik maken van ‘heavy gel’ zodat je de verf dikker kunt maken en een structuur kunt aanbrengen. Voor mij de eerste keer dat ik hiermee werk en ik ben dan ook nieuwsgierig naar het resultaat. Dat bevalt me wel, maar waar ik meer van geleerd heb is het mengen van de acrylverf om al de verschillende kleuren te krijgen. Het duurt drie weken voor ik mijn schilderij klaar heb, maar dan ben ik ook heel erg tevreden en trots op mijn kunstwerk.

[maart 2004]

[© Rita Melgert]
Pompoenen
24 x 30 cm, Acrylpapier

Op een dag liggen er bij binnenkomst een aantal verschillende pompoenen op tafel uitgestald. We gaan oefenen in het natekenen en schilderen van vruchten. In eerste instantie vragen wij ons af waarom dan geen appels, of peren. Die zijn glad en ovaal of rond, dat moet niet zo moeilijk zijn. Dat is nu juist de reden voor Miranda, de cursusleidster, om pompoenen mee te nemen. Niets gemakkelijke appel, maar juist een vrucht, eigenlijk groente, die bobbelig is en een vreemde vorm heeft. En dan zijn er nog de verschillende kleuren die er in één enkele vrucht zit. Maar het blijkt juist door dat uiterlijk blijk het gemakkelijk te zijn de vrucht goed weer te geven. De bobbelige schil en vreemde vorm van de tulbandpompoen, heb ik redelijk goed weten te vangen. De ondergrond met kleine steentjes gaat me moeilijker af.

[november 2003]

[© Rita Melgert]
Abstract Pastel
24 x 30 cm, canvas

Tot nu toe heb ik alleen op acrylpapier gewerkt, nu gaan we voor het eerst op doek werken. Met schilderstape zetten we blokken op het doek en vullen die in met verf. Het is opletten dat de tape overal goed aansluit, anders loopt de verdunde acryl onder de tape door. En het is juist de bedoeling, dat de banen wit blijven, of een andere contrasterende kleur krijgen aan het eind. Het eindresultaat is een fris en kleurig abstract schilderij. Ik besluit om de lijnen gewoon wit te laten, al was het maar om te voorkomen dat er verf op de blokken komen. Nu is alles mooi strak omkaderd.

[oktober 2003]

 

www.ritamelgert.nl
"Bob Ross" in Utrecht
25 x 30 cm, canvas

November 2000

Mijn eerste olieverfschilderij, gemaakt bij een 'Bob Ross' Workshop tijdens de Creadoe in Utrecht waarschijnlijk in 2000 of iets eerder. Het lijkt mij leuk om eens zo'n workshop te volgen en gelukkig is er nog plaats voor een aantal deelnemers. Met een grote groep mensen, en nog meer toeschouwers, word er door ons in drie kwartier een landschapje gemaakt. Heel leuk, en omdat ik nog meer van de beurs wil zien kan het schilderijtje de rest van de dag daar blijven hangen. Pas bij het ophalen realiseer ik mij dat ik hier toch wel slecht op voorbereid ben. Het schilderij is nog nat, niet echt bij stilgestaan, én ik moet nog met de trein terug naar Enschede. Heel voorzichtig het schilderijtje in een plastic draagtas gedaan en richting station en huis. Gelukkig ben ik goed thuis gekomen, het schilderij heeft geen schade opgelopen. Op één klein plekje na waar het tegen het plastic heeft gezeten, komt het ongeschonden uit de tas. Het duurt bijna een jaar voordat het schilderij helemaal droog is, en voor mij staat dan al vast dat olieverf niets is voor mij, het duurt mij veel te lang voordat het droog is.

[mei 2000]

© Rita Melgert

Iets heel anders is dit kustlandschapje. Ik had nog nooit lucht, wolken en water geschilderd of getekend, en tijdens mijn ziekenhuisopname in 2000 kreeg ik de kans om dat te oefenen.

[april 2000]

 

© Rita Melgert

Het eerste aquarelletje dat ik ooit maakte. Het was een oefening in het schilderen met maar één kleur. Zo zie je maar weer, een gebrek aan kleuren kan nooit een reden zijn om niet te gaan schilderen.


Nieuw/Weblog

Meer over mij

Tekeningen
Schilderijen
Diversen
Creatief
Grafische Kunst
Amigakunst
Animaties

Gastenboek
Reageren