Mandala's

Weer een vogel maar deze oogt iets minder vriendelijk. Waarschijnlijk komt dit door de scherpe kromme snavel. Ook ligt onderin de mandala weer het bootje, nu sierlijk gebogen. Het ligt weer op het strand vlak bij het water. Nu laat zich het boompje zien in volle bloei en met de eerste kleine blaadjes. De takken zijn sierlijk gebogen en lijken de bloesems te beschermen. De basis van het boompje is nog steeds smal, maar de aarde ligt stevig tegen het stammetje opgehoogd. Misschien houden de bloesems wel een mooie belofte in voor het komend jaar.

[30 december 2006]

Een mandala die mij erg aanspreekt. Mooie ronde vormen en bogen die weer een vogel vormen. Ook laat zich weer een hart, en een kleine pauwenveer zien en, hoe verrassend, een oog. Het grappige is dat de hele vorm inclusief oog en veer, op een vogel lijkt. Een grote, dikke vogel die je recht aanlijkt. Onder zijn vleugel draagt hij het hart en de kleinere vogel kijkt op naar de grotere vogel.

[29 november 2006]

Ogen blijven fascineren en steeds terugkeren. Er wordt mij herhaaldelijk gevraagd wat ik niet onder ogen wil zien. Maar ook wat er ondergronds bij mij broeit en wat elk moment naar buiten kan komen. Het boompje is ook terug, nu in een andere fase van groei. Deze keer helemaal kaal, het blad en zaad dat het eerder droeg is het kwijt. Ook de basis waarmee het boompje op de grond staat is erg smal. Dat was eerder ook veel breder dus steviger geaard. Maar verder vind ik het een mooie mandala, vooral de combinatie paars, turquoise en oranje.

[19 november 2006]

Een mandala die ik begonnen ben met de drie veren en de druppels. Daarna volgde automatisch het bootje dat deze keer niet op het strand ligt. Het bootje is begonnen aan een reis. De ogen kijken nogal indringend maar tegelijkertijd ook vragend. Een aantal weken later ontvang ik het bericht dat mijn vader is overleden. En de dag van zijn overlijden is vrijwel gelijk aan de dag dat ik deze mandala heb gemaakt.

[22 oktober 2006]

Blauw, bruin en oranje. Mandala met weer een oog en nu twee bootjes

Een mandala in blauw, bruin en oranje. Wat direct opvalt is het grote, glanzende oog. Maar deze keer heb ik er meer aandacht aan besteedt. Deze keer zijn er twee bootjes te zien. Het grotere boven het oog en linksboven ligt een kleinere boot op het water.

[20 oktober 2006]

Bijna in evenwicht, yinyang

Een compleet andere mandala. Het yinyangsymbool op een eigen manier uitgebeeld. Deze is ontstaan vanuit de rode s-vorm in het midden. Daarna heb ik kleuren en de druppelvorm gespiegeld.

[15 oktober 2006]

Veel symbolen waaronder een kleine dolfijn.

Weer een vogel, het bootje en ogen, maar ook nieuwe elementen zoals de kleine dolfijn, een gevleugeld ei en een pauwenveer. Het bootje is deze keer voorzien van een decoratie. Het ei ziet er grappig uit doordat het op zijn kop staat. Het lijntje dat je ziet is het koordje waaraan het hart hing.

[11 oktober 2006]

Onderliggend vuur, en een nieuwe begin

Dit vind ik een van mijn mooiste mandala's en langere tijd gebruik ik deze om bij te mediteren. Het geeft mij precies weer zoals ik mij op dat moment voel. Ik kom langzaam tot rust na een heel moeilijke periode, maar onder de oppervlakte brand nog steeds het vuur. Woede, frustratie en verdriet zijn nog steeds aanwezig, maar liggen niet meer zo aan de oppervlakte. Het voelt als het begin van de lente, het eerste blad zit al aan het kleine boompje en het eerste zaadje tegelijkertijd ook. Het vuur wordt afgekoeld door een stroompje dat langs glijdt en achter de bergen gloort een prachtige zonsopkomst.

[9 oktober 2006]

Een prachtige vogel en een bootje in een landschapje

Een mandala die mij vrolijk maakt. Het valt direct op dat de kleine boot weer aanwezig is net als het oog en de druppel. Als ik begin dient de druppel zich als eerste aan, daarna de vogel. Grappig dat een golvende lijn na een poosje iets weg heeft van een dier. Met een beetje uitwerken is het beeld compleet. De grote druppel links verandert al doende in iets anders en omdat het een beetje kaal is voeg ik een takje toe. Het kleine landschapje om het bootje verschijnt ook heel spontaan en heeft niet veel accentuering nodig. Het oog vind ik erg mooi, en het lijkt je echt aan te kijken. Het meest spreken mij echter de vrolijke intense kleuren aan. Tot nu toe heb ik nog weinig mandala's gemaakt die weinig of fletse kleuren hebben. Meestal springen de kleuren er allemaal wel uit. Vooral rood en geel gebruik ik erg vaak, maar ook zie ik dat lila en roze regelmatig terugkeren.

[2 oktober 2006]

Een vulkaan staat op uitbarsten

Aan deze mandala is duidelijk te zien dat ik niet bepaald vrolijk ben. Nee, eerlijk gezegd ben ik nogal boos. En op wie? Op mijzelf. Om mijn frustratie en boosheid kwijt te raken, en niet onbedoeld iemand anders te kwetsen, zoek ik mijn toevlucht tot mijn kleurpotloden. Als ik klaar ben sta ik versteld hoe ik mijn boosheid op papier heb geuit. Ik had niet het gevoel dat ik op ontploffen stond, maar blijkbaar is dat toch het geval. Gelukkig is mijn boosheid een stuk minder en kan ik er alleen nog maar wrang om lachen.

[1 oktober 2006]

Een pad of rivier op weg naar de zonsondergang

Thuis als ik alleen ben lukt het allemaal veel beter. Ten eerste kan ik nu zelf mijn tijd bepalen en ten tweede is er nu niemand die over mijn schouder meekijkt. Verder kan ik nu ook mijn eigen muziek opzetten, en ben ik niet afhankelijk van wat anderen mee hebben gebracht. Maar bovenal kan ik gebruik maken van mijn eigen potloden. Het verschil tussen de goedkopere potloden en de duurdere die ik thuis gebruik, is erg groot. De kleurafgifte is veel beter. Daardoor word mijn mandala veel intenser van kleur. Maar natuurlijk gebruik ik nu ook geen eenvoudig, wit kopieerpapier, maar dikker, naturel Fabriano tekenpapier.

[5 juli 2006]

Eerste mandala die besproken wordt

Als ik al een poosje alleen woon kom ik weer in aanraking met mensen van de Reikigroep en ga ik weer geregeld naar spirituele bijeenkomsten. Ik meld mij ook aan bij een klein clubje dat aan ontwikkeling gaat doen. Op de eerste avond dat ik mee doe gaan we mandala's maken. Leuk, want dat is nog steeds een van de dingen die ik heel erg graag doe. Nadat iedereen zijn mandala klaar heeft wordt de mandala doorgeschoven naar degene die naast je zit en die probeert dan te achterhalen wat je verhaal is. Ook geeft die persoon een naam aan de mandala, die meestal verschilt van de naam die je de mandala zelf hebt meegegeven. Het frappante in dit geval is dat haar verklaring van de rozen en druppels, redelijk overeen komt met wat ik zelf er in zie.

Tweede mandala van de ontwikkelingsavond

Daarna is er nog tijd om nog een mandala te maken. De anderen zijn heel bewust bezig met het maken van mandala's met duidelijke symbolen, ik houd het op een intu´tieve mandala. Maar ook hier komen vanzelf toch een aantal symbolen boven drijven zoals nogmaals de harten. Maar ook een landschapje rechtsboven en een soort grot recht boven de hartjes.

[3 mei 2006]

Bijna overspoeld door grote golven

Ik zit op dit moment in een erg moeilijke en heftige periode. Ik heb het gevoel alsof ik overspoeld word door alles wat ik heb meegemaakt. De mandala laat ook duidelijk hoge golven zien die elk moment over het kleine persoontje kunnen storten. Toch is er licht en dat houdt op de een of andere manier de golven tegen. Licht en hoop op betere tijden die gelukkig ook langzaam een plaats krijgen in mijn leven.

[5 april 2006]

Intu´tief met boot, hart, pijl en als verrassing een hondje

In deze mandala, met 'blind' gekozen kleuren, komen een aantal voorwerpen naar voren die ik uit ga werken. Het eerste dat ik te zien krijg is de gifgroene pijl in het midden, met daaronder (weer) een boot. Ook het hart laat zich vrij snel en duidelijk zien. Pas als ik klaar ben en de mandala nog een rustig bekijk, zie ik bovenin met een beetje fantasie, een hondje. Om die zichtbaar te maken moet ik de lijnen een beetje accentueren. Eerst twijfel ik nog of ik het wel juist heb gezien, maar al doende zie ik het hondje inderdaad tevoorschijn komen. Dat is het leuke van een intu´tieve mandala, je ziet steeds iets anders en dat wat je aanspreekt kun je dan gaan uitwerken. Nu ik de mandala nog eens bekijk zie ik onderin een bloemenveld, dat was me eerder nog niet opgevallen.

[14 februari 2006]

Bergen, zonsondergang en een meer van tranen

Ik ben verdrietig en om uiting aan mijn gevoel te geven creŰer ik deze mandala. Een klein landschapje met bergen, een zonsondergang en een meer dat langzaam gevuld wordt met tranen. Zelfs mijn hart huilt, maar gelukkig na een poosje alleen nog op papier. Tekenen werkt inderdaad erg bevrijdend, net als vroeger een dagboek. Je kunt zelfs een dagboekje bijhouden helemaal 'geschreven' met mandala's. Het voordeel daarvan is dat alleen jij weet wat het betekend. Een dagboek kan iedereen lezen en er grof misbruik van maken. Maar met mandala's zien mensen alleen maar een mooi plaatje dat ze wel of niet aanspreekt. De boodschap erachter blijft een geheim, je bent dan niet zo kwetsbaar als met een geschreven verhaal.

[30 januari 2006]

Grote en kleine ovalen

Een lange tijd laat ik de mandala's voor wat ze zijn, om dan opeens weer zin te krijgen om een mandala te tekenen. Omdat ik veel kleur wil zien en in een vrolijke bui ben, zoek ik een paar mooie, heldere kleuren uit. Een mandala met veel ovalen en een kronkellijn, niet helemaal symmetrisch maar wel met een duidelijke patroon. Het kleuren doet me goed en ik heb weer plezier in het maken van mandala's. Ik besteed dan ook een aantal dagen alleen aan het inkleuren van bestaande mandala's die ik later nog plaats.

[januari 2006]

Een stermandala uit de losse hand.

In een periode dat ik bezig ben met het verwerken van mijn verleden, maak ik deze mandala. Voor mij heeft die veel te maken met het gedrag van mijn vader, de relatie met mijn moeder en het gemis van liefde en warmte. Het is niet gemakkelijk dingen te accepteren, laat staan verwerken vooral als je het allemaal alleen moet doen.

[27 april 2004]

Vogel, ogen, ogen en nog meer ogen

Een aantal jaren later ga ik er eens goed voor zitten, kies blind een aantal kleuren uit en begin 'gewoon'. Best moeilijk om iets zonder vorm op papier te zetten, vooral als het al zo lang geleden is. Maar eenmaal bezig vergeet ik het en zie ik al kleurend, vormen spontaan ontstaan. Als eerste de opengesperde snavel van een vogel. Verder komen er opvallend veel ogen in voor, golven, driehoeken en scherpe pijlpunten.
Telkens draai ik het vel papier om ergens anders in de cirkel weer iets toe te voegen. Als ik helemaal klaar ben bekijk ik alles goed en ga daarna op mijn gemak de betekenis opzoeken van alle elementen die zich in mijn mandala hebben getoond. Ik heb ondertussen een paar leuke en informatieve boekjes gekocht. In sommige betekenissen van symbolen kan ik mij vinden, om andere kan ik alleen maar hard lachen. Die vind ik dan wel erg ver gezocht. Later zal ik eens een mandala 'bespreken' en beschrijven wat er nu werkelijk van klopt of is uitgekomen.

[23 april 2004]

Intu´tieve mandala met warme aardekleuren

Tijdens een Paranormaalbeurs, kom ik aan tafel bij een dame die aan kleurentherapie doet. Aan de hand van je volledige naam kan zij 'zien' waar je een tekort aan hebt en hoe je dat kunt aanvullen. De uitkomst van het geheel is, dat ik te weinig warme en aardse kleuren in mijn naam heb. Dus wordt mij aangeraden om thuis mandala's te gaan tekenen met behulp van die bewuste kleuren. Ook moet ik veel sinaasappelen, paprika's en nog meer oranjekleurige groenten en fruitsoorten eten. Ook zou het helpen als ik dagelijks iets met oranje zou dragen. Een mandala tekenen vind ik genoeg en dat fruit komt vanzelf wel.

Intu´tieve mandala met vis en boot

De eerste mandala die ik naar aanleiding daarvan thuis teken, heeft iets weg van een kronkelpad door een moeras. Maar de tweede, bovenstaand, laat al snel iets meer zien dan alleen maar kleurvlakken. Opeens zwemt daar een vis in de bovenste helft van de mandala. Even later komt schuin onder de vis een kleine boot tevoorschijn. Later blijkt dat dat kleine bootje een regelmatig terugkerend symbool wordt in mijn mandala's. Ik weet overigens op dat moment nog niet dat de volgende mandala wÚÚr een tijd op zich laat wachten.

[3 mei 2002]

Lotus geconstrueerd met behulp van een passer

Dat herkenbare komt in de Reiki-cursus. EÚn van de eerste dingen die we doen, is een mandala creŰren met behulp van de passer. Het gaat direct goed en al snel heb ik een prachtige lotus geconstrueerd. Dan komt het inkleuren wat door de rustige muziek en geurolie een heel spiritueel tintje krijgt. De stilte en het geconcentreerd bezig zijn, is heel intens.

[22 oktober 2001]

Mijn eerste Mandala, kronkels naar binnen en buiten

Dit is de eerste mandala die ik getekend heb. Nadat ik in een spirituele winkel enkele mandalaboeken heb gezien, ben ik helemaal om. Met een hoofd vol ideeŰn begin ik thuis aan mijn eerste mandala. Vanuit het midden langzaam naar de buitenrand werken. Het moeilijkst vind ik toch wel je hoofd leegmaken. Doe je dat niet dan wil je toch iets herkenbaars uitbeelden. Je gaat bewust op zoek naar beelden. Het wordt dan erg moeilijk om 'niets' te maken. Helaas blijft het door omstandigheden bij het inkleuren van veel mandalakleurboeken.

[2 juni 2000]


Nieuw/Weblog

Meer over mij

Tekeningen
Schilderijen
Diversen
Creatief
Grafische Kunst
Amigakunst
Animaties

Gastenboek
Reageren