Creatief

Niet zelfgemaakt. Maar prachtige karakterpopjes

En deze twee prachtige meisjes horen hier eigenlijk niet thuis. Niet zelfgemaakt maar de een gekocht en de ander is een verjaarscadeau. Maar vanwege de prachtige, expressieve snoetjes wil ik ze toch laten zien. Van dit soort karakterpopjes heb ik er een aantal, maar allemaal kleiner. Ook heb ik nog een aantal karakterpopjes van porselein. Ooit stonden ze in een kast maar bij gebrek aan deze moeten ze het nu helaas doen met een grote kunststofbak op zolder tot er een nieuwe kast voor ze komt.

Mijn eigen beertjes

Naast poppen heb ik ook een poosje kleine beertjes gemaakt. Van 1992 tot 1999 ga ik elk jaar naar de Internationale Poppen- en Berenbeurs in Ahoy' Rotterdam en tussendoor bezoek ik af en toe een kleinere beurs in Twente. Uren rondlopen en mijn ogen uitkijken, wat een creativiteit. De ene pop nog mooier dan de ander, en ook de berenmaaksters verzinnen de meest mooie creaties. Maar ook het aanbod aan stofjes, mohair, lintjes en kantjes gaat mijn verstand te boven, vooral het antieke kant, zijde en kleine voorwerpjes uit lang vervlogen tijd. Eenmaal thuis gekomen ga ik op zoek naar een patroontje om zelf ook een beertje te maken.

Kleine beertjes zelfgemaakt

Mijn twee grootste beren, een leuk donkerbruin mohair beertje van ongeveer 30 centimeter groot en een geel met bruin pluchen beertje van zo'n 28 centimeter gemaakt voor mijn dochter, heb ik helaas niet meer, net als mijn kleinste beertje van 3 centimeter die ik voor mijn vriendin heb gemaakt. De andere door mij gemaakte beertjes ziet u hierboven. Het grijze beertje is ongeveer 4 cm en het grootste beertje zo'n 12 cm groot. Het grijze, rode, bruine en beige beertje met kraagje, zijn gemaakt van een soort fluweel, de twee geel/bruine beertjes zijn gemaakt van 'echte' berenstof namelijk mohair en pooh beer is gemaakt van vilt, net als zijn jasje. De beide andere beertjes, op de bovenste foto, zijn niet door mij gemaakt maar heb ik gekocht op de berenbeurs bij twee berenkunstenaars.

Antroposofische lappenpoppen

Toen mijn dochter nog klein was, heb ik een cursus Antroposofische poppen maken gevolgd. Het is de eerste keer dat ik aan een cursus deelneem. Het is erg leuk en vooral het werken met de zachte stof is erg prettig, en zo'n klein simpel lappenpopje is ook zo klaar. Elke week weer een nieuw lappenpopje, die ik op twee na allemaal nog heb.
Wat wel zwaar is, is het 'koppen trekken'. Je vult dan een klein stukje stof met een enorme hoeveelheid schapenwol, waar je uiteraard net allergisch voor moet zijn, dat je flink aanduwt met behulp van een houtje. Net zolang tot er een mooi, klein, rond en vooral stevig hoofdje ontstaat. Daaroverheen komt dan een kleurig lapje flanel, er worden een paar simpele oogjes aangebracht en eventueel nog handjes, wat haartjes, mutsje of een kanten kraagje.

Sinterklaas, Piet, Engel en Kabouters

Tussendoor worden er kleine popjes gemaakt, zoals deze Sinterklaas en Zwarte Piet, en engeltje voor kerst. Ook heb ik nog een paar kleine kerstkaboutertjes gemaakt, met een theelichtje in het midden, en om in de kerstboom te hangen. De achterste kabouters kunnen voor het raam hangen. Het ziet er allemaal nog heel mooi uit na al die jaren. Alleen zit er in het roze, vilten broekje van de rechter kabouter een gaatje. En daaruit vallen steeds een paar rijstkorrels, nog even en zijn beentjes zijn leeg en bungelt hij ondersteboven aan het touwtje. Alleen mijn vertelkabouter, met armpjes waarin mijn vingers pasten, ontbreekt. Mijn dochter was er gek op, en heeft heel snel geleerd hoe ook zij het ventje kon laten vertellen.

Antroposofische poppen groot

De vervolgcursus is nog veel leuker omdat we nu 'echte' poppen gaan maken. De eerste nog vrij simpel met alleen een paar kleine bolletjes als handjes, flinke staartjes, en eenvoudige voetjes gevormd in de stof van de kleding. Om er goed in te komen is de eerste pop die we gaan maken, een grappig clowntje. Na een tweede grotere clown ben ik begonnen met de poppen. Als laatste komen twee 'echte' meisjespoppen te wereld. Twee prachtige meisjes maar erg verschillend. Het ene in een zelfgemaakt jurkje en met een dikke rode paardestaart. Het andere een donker Rastapopje met tientallen kleine vlechtjes en een zelfgebreide rastatrui.

Rastapopje met 3x33 vlechtjes in rastakleuren

Hier een close-up van mijn Rastapopje, helaas nog steeds zonder broek of rok. Het meeste werk zijn uiteraard de 99 vlechtjes die zij heeft. 3 x 33 vlechtjes met over het eind een kraaltje in n van de drie rastakleuren rood, geel en groen. Het popje is een groot succes en er is mij al door verschillende mensen om zo'n popje gevraagd. Er is zelfs iemand die mijn eigen popje direct wil kopen en meenemen, maar helaas voor haar, ben ik al te verknocht aan mijn kleine rastameisje. Het wordt tijd dat zij nu ook een broek of rokje krijg bij haar kleurige wintertrui.

Pop van zelfhardende klei

Ook ben ik in die tijd begonnen met het maken van poppen van zelfhardende klei. Er werden toen heel veel boeken uitgegeven met voorbeelden, en op de Poppen en Berenbeurzen in Ahoy te Rotterdam, stonden duizenden prachtige exemplaren. Helaas blijft het bij mij maar bij een paar poppen, door omstandigheden lukt het gewoon niet meer. Alles aan de pop heb ik zelf gemaakt, het kopje, de armpjes en beentjes met gouden schoentjes. Het lijfje met de onderkleding, uiteraard de jurk, die een sluiting op de rug heeft van kleine kraaltjes. Het meeste werk zit wel in haar pruik, ook deze heb ik zelf gemaakt. Ik heb strengen echt haar op een kapje genaaid en dat vastgeplakt op haar hoofd.

Vier meisjes, waarvan twee zelfgemaakt

Een stapje verder is de grote pop. De handjes en voetjes zijn weer gemaakt van zelfhardende klei. Het hoofje is echter gegoten van gips in een mal, die verder is opgevuld met een styrophorbal, met daarover heen een laagje zelfhardende klei. Verder is alles weer handgemaakt, van lijf tot pruik en natuurlijk alle kleding. De pruik, een oude pruik van een kennisje, heb ik van haar gekregen, met nog een exemplaar. Dat scheelt natuurlijk heel veel, want op beurzen zijn tweedehands pruiken best prijzig, vooral die van echt haar. En kant en klaar pruikjes zijn heel erg duur en daar geldt; hoe groter het poppenhoofd hoe duurder de pruik. Het scheelt misschien wel in tijd, maar het is juist heel leuk om zoiets zelf te maken.

Eerste eigen gemaakte porseleinen pop

De babypop is mijn eerste, en enige, zelfgemaakte porseleinen pop. Na het gieten van de porseleinklei in de mal, en het laten drogen, komt het moeilijkste. Het hele popje voorzichtig glad schuren en daarna voorzien van een kleurtje. Steeds een klein beetje kleur toevoegen, goed inwrijven, de kleur inbranden en dan maar weer een hele week wachten om te zien hoe het is geworden. Af en toe is het misgegaan en krijgt n van ons te horen dat haar pop in de oven is gesneuveld. Gebroken door een klein scheurtje in het porselein. Maar bij mij gaat het allemaal goed, de kleur van het popje is ook perfect. Vooral de rode wangetjes zijn echt die van een baby.
Tijdens het wachten tussen de brandbeurten door, worden lijfjes en kleding gemaakt. Ik heb wel de onderkleding zelfgemaakt, maar het jurkje dat zij draagt niet. Dit is een antiek babyjurkje met kloskant afgezet, dat ik op een beurs heb gekocht


Reageren

Nieuw/Weblog

Dit ben ik

Werk in Wording
Tekeningen
Schilderijen
Diversen
Creatief
Grafische Kunst
Amigakunst
Animaties
Gastenboek