Spikkelfont voor Spikkelhen

25 november 2010

Spikkelhen met bloemen

Vandaag heb ik Spikkelhen eens in de bloemetjes gezet. Dat kan ze ook wel gebruiken want de rust is ver te zoeken op de kinderboerderij. Het dak van de boerderij wordt opgeknapt en alle dakpannen zijn verwijderd. Het is lawaaierig en alle kippen zitten buiten de deur op de stellingbuizen te wachten tot ze weer naar binnen mogen.
Ik heb eerst een achtergrond geladen en daar bovenop een stukje gebloemd materiaal. Nadat de foto 'opgeplakt' is heb ik er een mooi kader omheen gemaakt. Een aantal doorzichtige bloemen, de grootte aangepast aan de foto, gaan over de foto om zo de foto met de achtergrond te verbinden. Rechts boven in de hoek nog een paar mooie bloemen. Ook van deze heb ik de grootte aangepast, net als overigens van de knopen onder de foto.
Nog een leuke tekst eronder en binnen een half uur is er weer een prachtig kunstwerkje gereed. Bij de layout dat ik nu heb gebruikt zitten geen letters, dus voeg ik er via het tekstprogramma een ‘spectaculaire’ tekst aan toe. Laat ik nu toevallig ook nog eens een bijpassend font hebben, spikkels voor een spikkelkip.

Digitaal scrappen met eigen foto's

23 november 2010

Zebravinkje in de volière

Vandaag heb ik voor het eerst digitaal gescrapt. Het eindresultaat doet absoluut niet onder voor het ‘echte’ werk. Je hebt er in ieder geval heel wat minder troep van en je bent vrij snel klaar. Verder is het aanpassen van grootte en aantal van een bloem of blad geen probleem en in een seconde gedaan. Zit er iets op de verkeerde plek 'geplakt’, met één klik verwijder je het zo weer en plaats je het ergens anders. Het ziet er heel mooi uit, maar ik vind het échte werk toch wel het prettigst, ook al geeft het een beetje rommel.
Dit zebravinkje woont met een aantal andere vinkjes, diamantduifjes, parkietjes en nog meer fraaie, kleine vogeltjes, in de volière van Volkspark Rijssen. Zij bewonen een prachtig halfrond gedeelte aan de linkerkant van de volière. Er is een rotswand met verschillende nestkastjes, en wij hebben al menig vogeltje druk bezig gezien met takjes en veertjes voor een warm en zacht nest.

Kippensiësta op de rand van de zandbak

Maar het is soms wel moeilijk niet te zwichten voor de prachtige papierpakketten die er overal te koop zijn. En dan nog eens al de andere dingen die je ‘nodig’ hebt, bloempjes, stikkers, letters, stempels, glitters, steentjes. Je kunt het niet zo gek bedenken of het is wel ergens te koop. Maar het duurst zijn toch wel de apparaten die er voor uitgevonden zijn. Ik prik mijn gaatjes voor de kleine ‘embellishments'’ gewoon met een schaartje, en de grotere bloemen zijn vastgezet met foamtape en niet met ‘gluedots’. Misschien dat een workshop of zo’n speciale avond iets is, hulp kan ik altijd wel gebruiken.

Spelen met de computer en PhotoImpact5

21 november 2010

[Foto: © Rita Melgert]

Ik heb even gespeeld met Photoshop Elements en zo krijgen mijn meubeltjes, die nog steeds op de kast staan, een leuk behangetje. Het drukke motief is met een gebruik van een patroontje gemaakt. Het rechterdeel heeft een paars kleurtje dat uitgeveegd is.

Eventjes uitproberen, woonkamer 'ingericht'

14 oktober 2010

[Foto: © Rita Melgert]

Deze meubeltjes zijn niet die wat bij het poppenhuis werden geleverd. Deze heb ik op de Poppenhuisbeurs in Arnhem gekocht jaren geleden en zijn ook van een betere kwaliteit. Ook de kandelaar, kaarsen, kleedjes, tasje, verzilverd theeservies en al de potten in de boekenkast heb ik daar gekocht. De drie kleine poesjes stonden ooit in een letterbak, maar passen zo te zien wel in dit huis.
Nu moet ik alleen beslissen wat ik eerst ga doen. Of verder met de volgende verdieping, of alvast enkele meubeltjes maken. Ik kan natuurlijk ook eerst alleen de vloeren/plafonds er in zetten, en dan de begaande grond alvast gaan inrichten. Kunnen de poppenhuisbewoners alvast wennen.

[Foto: © Rita Melgert]

Dat besluit is eigenlijk snel gemaakt, vanwege het tegenvallen van het in elkaarzetten van het poppenhuis, ik ga alvast één van de meubeltjes in elkaar zetten en beitsen.
Het bed is klaar, de 'matras' ligt er in net als het lange kussen. Officieel zit de stof van het bedsprei, vastgeplakt op de matras. Het kussendeel zit ook onder de stof, dat aan de onderkant van het bed vast wordt gelijmd. Een bed verschonen is er dus niet bij, net zo min als iemand onder de lakens stoppen. Vandaar dat ik het een beetje aanpas. Van het ene lapje voor de sprei met strook en kantje, maak ik een mooi afgewerkt geheel van dubbele stof. De matras krijgt een hoes, en van de strook maak ik twee losse kussentjes. Verder komen er nog een paar geborduurde kussens op het bed te liggen, en een gehaakt sprei met bijpassende hoofdrol.

Eerste scrapbookpagina: Drie Koele Kippen

15 september 2010

De Drie Koele ScrapKippen, met veren

Iets anders waar ik pas geleden mee ben begonnen, is scrappen. Ik heb hier nog weinig ervaring mee maar het is erg leuk om te doen. Ik gebruik op dit moment papier dat ik nog heb, en natuurlijk dat wat er bij de goedkopere winkels in de aanbieding is. Daar is gelukkig toch ook heel veel moois mee te maken. De veertjes die ik heb gebruikt komen overigens van de kinderboerderij waar de Drie Koele Kippen wonen.
Als beginneling kijk je wel je ogen uit naar wat er afgebeeld staat in de scraptijdschriften en op de verschillende webzijdes. Zoveel prachtige lay-outs, daar vallen mijn simpele beginnetjes bij in het niet.

Zó zielig, en die haan maar denken dat íe koel is

Hier de originele foto van onze haan. Ik heb de foto bewerkt in Ulead PhotoImpact. Ik gebruik nog steeds een oudere versie, PhotoImpact 5 Bundled Edition, die gratis bij mijn tekentablet zat. Ondanks dat ze niet meer up-to-date is functioneert zij nog prima en ik heb dan ook nog geen behoefte om haar te vervangen door een nieuwere versie.

Eerste verdieping is klaar

september 2010

[Foto: © Rita Melgert]

Eindelijk is mijn eerste verdieping 'klaar'. Gisteren kon ik heel voorzichtig proberen of alles goed in elkaar zat, en niet bij de eerste aanraking uit elkaar valt. Op internet had ik al gelezen dat het huis veel problemen oplevert, het had al de bijnaam 'Rampenhuis'. Kromgetrokken wanden en vloeren, onderdelen die niet passen, afgebroken stukken hout, en dat resulteert in veel onafgemaakte poppenhuizen. Maar even zoveel mensen hebben het wél helemaal afgemaakt en prachtig ingericht, er is dus hoop.
Gelukkig lijkt het met mijn materiaal mee te vallen, geen kromgetrokken paneeltjes die eerst natgemaakt moeten worden, en met een aantal boeken er bovenop bijvoorbeeld, weer vlak moeten worden. Het behangen gaat redelijk snel, al moet er tijdens het drogen wel een gewicht op de muren liggen. Door de behangerslijm trekt het dunne hout toch krom. Je kunt natuurlijk ook spuitlijn gebruiken, maar zo wil het ook.

[Foto: © Rita Melgert]

Helaas gaat het bij mij toch ook niet goed. Ten eerste breekt het smalle stukje naast de keukendeur af. Maar met een simpel stukje plakband en een beetje houtlijm blijft het wel zitten. Het behang aan beide kanten geeft het extra stevigheid. Dan blijkt dat het behang voor de andere kamers wel erg tegen te vallen, daar heb ik gelukkig mooiere voor. Het simpele groene en rode streepje voor hal en woonkamer, vervang ik door behang van een Engelse ontwerper.
Dat houdt voor de woonkamer wél in dat ik nu natuurlijk geen gebruik meer kan maken van de bijgeleverde stof voor de meubeltjes en gordijntjes. Dat is namelijk ook roodgestreept, net als het behang. Maar ik heb op zolder nog een heel mooi lapje velours liggen dat prima bij het behang past.
Bij het in elkaar zetten van de hele verdieping, blijkt niet alles te passen. Zit een muur onder eindelijk in de sponning, boven wipt het er zo weer uit, en andersom precies hetzelfde. Niet overal kan ik dan ook de wandjes over de hele lengte in de zijstukken steken, wat overigens best zwaar werk is en het nodige van mijn zenuwen vergt. Voor je het weet breekt zo'n wandje doormidden.

[Foto: © Rita Melgert]

Na heel veel zweten en ploeteren zit het toch nog redelijk solide in elkaar. Alleen zit er tussen de woonkamer en hal wel een strook ruimte van zo'n 3 mm. Misschien dat ik dat maar op moet gaan vullen met kneedbaar hout. Dat komt natuurlijk omdat niet elke muur helemaal in de sponningen zitten, sommige zitten alleen in het midden helemaal tot het eind.
In eerste instantie ben ik teleurgesteld, dit valt wel tegen. Maar mijn woonkamer en hal zien er met hun mooie behangetje wel leuk uit. Daardoor weer gesterkt haal ik wat van mijn kleine spulletjes en zet dat voor de lol in de kamer. Zo krijg ik toch een beetje het idee hoe het er straks allemaal gaat uitzien.

In mijn atelier gaat het beginnen

18 augustus 2010

[Foto: © Rita Melgert]

Yana zit alles op haar gemak te bekijken. Dat het allemaal nu hier boven op mijn computerkamer, en tevens atelier, ligt vindt zij geen probleem. Hier ruikt het toch al vaak vreemd naar verf en aanverwante artikelen, dus de lucht van lijm, verf en lak valt hier niet op. Ze slaapt hier geregeld in één van mijn stoelen.

[Foto: © Rita Melgert]

Het begin van het poppenhuis is gemaakt, de keukenvloer en wanden van de keuken zijn voorzien van behang en vloertegels (glanspapier). Hier gebruik ik wel het bijgeleverde behang, maar voor de andere kamers wil ik toch iets mooiers. Ik heb op de Poppenhuisbeurs in Arnhem ooit dit boek met verschillende soorten behang gekocht. Het zijn vier velletjes per kleur en patroon, net genoeg voor de drie wanden. Voor de voorgevel zit er helaas niet genoeg bij. Dus dat wordt schilderen. Maar het kan ook best zijn dat ik de hele voorgevel niet plaats.

[Foto: © Rita Melgert]

Wel wil Yana even testen of de vloer wel stevig genoeg is, dat is ook één van de reden dat het poppenhuis nu even boven staat. Ik héb foto's gezien van katten die zich het huis als dat van hen toe-eigenen, en er in gaan slapen. Ik moet eerst nog zien of het een beetje stevig in elkaar te zetten is. Dan mag zij er natuurlijk nog niet in, maar mocht ze het toch stiekem doen, hoef ik niet bang te zijn dat zij er door zakt.

Na 10 jaar eindelijk beginnen aan het Delprado Poppenhuis

15 augustus 2010

[Foto: © Rita Melgert]

Na 10 jaar op zolder te hebben gestaan komt het er dan toch van, ik ga eindelijk mijn Delprado poppenhuis in elkaar zetten. De bak zit vol met 1001 onderdelen die hun plekje moeten vinden. In ruim 2 jaar heb ik, en vele anderen met mij, de 125 delen bij elkaar gespaard om een eigen poppenhuis te mogen bezitten.

[Foto: © Rita Melgert]

Yana bekijkt het nogal bedenkelijk en weet niet wat ze van dit project moet vinden, het zal vast ook wel weer rare luchtjes voortbrengen, of lawaai, en ik zal wel weer verbannen worden naar een andere ruimte net als het interessant begint te worden.

[Foto: © Rita Melgert]

Het is best veel als ik het zo eens bekijk. Naast alle onderdelen van het huis en de meubeltjes bezit ik ook nog een aantal doosjes met allerlei prulletjes voor de inrichting, dunne katoen voor de benodigde kleding, gordijntjes en kleedjes. Voor de kamers liggen er posters en een poppenhuis voor de kinderkamer, boekjes voor de boekenkast en sjieke popjes die nog in elkaar gezet moeten worden.

[Foto: © Rita Melgert]

Het enige dat ik ooit heb gedaan aan het huis, is het stoeltje voor de slaapkamer in elkaar zetten, beitsen en stofferen. Het wacht al jaren om eindelijk in een 'echt' huis te mogen staan in plaats van in de donkere doos op zolder. Het zal nog wel een poos duren voordat het huis af is en ingericht gaat worden, maar de eerste stap is gezet, alles staat binnen handbereik.

[Foto: © Rita Melgert]

Voor de aankleding van het poppenhuis heb ik in 1998 op een poppenhuisbeurs in Arnhem allerlei leuke kleine hebbedingetjes gekocht. En dit doosje is er mede schuldig aan dat ik nu mijn poppenhuis ga maken. Ik was vergeten wat ik toen allemaal gekocht had, en als ik al dat kleine priegelspul in mijn handen houd, glaasjes, aardewerk servies, pannetjes en bestek van maar 5 mm lengte, begint het te kriebelen. Het is net Sinterklaas, uit ieder vakje komt iets anders en ik kan alleen maar met heel veel bewondering kijken hoe perfect het allemaal is. Zó knap dat iemand dit kan maken.

[Foto: © Rita Melgert]

Dan nog al het katoenen garen, bijna zo dun als borduurgaren, dat wacht om omgetoverd te worden in gordijntjes, mooi ondergoed of een lekkere warme wintertrui voor een poppenhuiskind dat in de sneeuw wil spelen. De bijbehorende breinaalden en haaknaalden zien er heel breekbaar uit, en uit ervaring weet ik dat de kleine breinaaldjes lastig in gebruik zijn, ze zijn namelijk heel kort en scherp. Maar dat is even wennen en dan gaat het vanzelf wel weer sneller. Natuurlijk liggen hier ook de bijgeleverde poppenhuisbewoners bij, de blauwe jurk van moeder is nog net te zien.

Poppen en Knuffels

10 augustus 2010

Antroposofische lappenpoppen

Toen mijn dochter nog klein was, heb ik een cursus Antroposofische poppen maken gevolgd. Het is de eerste keer dat ik aan een cursus deelneem. Het is erg leuk en vooral het werken met de zachte stof is erg prettig, en zo'n klein simpel lappenpopje is ook zo klaar. Elke week weer een nieuw lappenpopje, die ik op twee na allemaal nog heb.
Wat wel zwaar is, is het 'koppen trekken'. Je vult dan een klein stukje stof met een enorme hoeveelheid schapenwol, waar je uiteraard níet allergisch voor moet zijn, dat je flink aanduwt met behulp van een houtje. Net zolang tot er een mooi, klein, rond en vooral stevig hoofdje ontstaat. Daaroverheen komt dan een kleurig lapje flanel, er worden een paar simpele oogjes aangebracht en eventueel nog handjes, wat haartjes, mutsje of een kanten kraagje.

Sinterklaas, Piet, Engel en Kabouters

Tussendoor worden er kleine popjes gemaakt, zoals deze Sinterklaas en Zwarte Piet, en engeltje voor kerst. Ook heb ik nog een paar kleine kerstkaboutertjes gemaakt, met een theelichtje in het midden, en om in de kerstboom te hangen. De achterste kabouters kunnen voor het raam hangen. Het ziet er allemaal nog heel mooi uit na al die jaren. Alleen zit er in het roze, vilten broekje van de rechter kabouter een gaatje. En daaruit vallen steeds een paar rijstkorrels, nog even en zijn beentjes zijn leeg en bungelt hij ondersteboven aan het touwtje. Alleen mijn vertelkabouter, met armpjes waarin mijn vingers pasten, ontbreekt. Mijn dochter was er gek op, en heeft heel snel geleerd hoe ook zij het ventje kon laten vertellen.

Antroposofische poppen groot

De vervolgcursus is nog veel leuker omdat we nu 'echte' poppen gaan maken. De eerste nog vrij simpel met alleen een paar kleine bolletjes als handjes, flinke staartjes, en eenvoudige voetjes gevormd in de stof van de kleding. Om er goed in te komen is de eerste pop die we gaan maken, een grappig clowntje. Na een tweede grotere clown ben ik begonnen met de poppen. Als laatste komen twee 'echte' meisjespoppen te wereld. Twee prachtige meisjes maar erg verschillend. Het ene in een zelfgemaakt jurkje en met een dikke rode paardestaart. Het andere een donker Rastapopje met tientallen kleine vlechtjes en een zelfgebreide rastatrui.

Rastapopje met 3x33 vlechtjes in rastakleuren

Hier een close-up van mijn Rastapopje, helaas nog steeds zonder broek of rok. Het meeste werk zijn uiteraard de 99 vlechtjes die zij heeft. 3 x 33 vlechtjes met over het eind een kraaltje in één van de drie rastakleuren rood, geel en groen. Het popje is een groot succes en er is mij al door verschillende mensen om zo'n popje gevraagd. Er is zelfs iemand die mijn eigen popje direct wil kopen en meenemen, maar helaas voor haar, ben ik al te verknocht aan mijn kleine rastameisje. Het wordt tijd dat zij nu ook een broek of rokje krijg bij haar kleurige wintertrui.

Pop van zelfhardende klei

Ook ben ik in die tijd begonnen met het maken van poppen van zelfhardende klei. Er werden toen heel veel boeken uitgegeven met voorbeelden, en op de Poppen en Berenbeurzen in Ahoy te Rotterdam, stonden duizenden prachtige exemplaren. Helaas blijft het bij mij maar bij een paar poppen, door omstandigheden lukt het gewoon niet meer. Alles aan de pop heb ik zelf gemaakt, het kopje, de armpjes en beentjes met gouden schoentjes. Het lijfje met de onderkleding, uiteraard de jurk, die een sluiting op de rug heeft van kleine kraaltjes. Het meeste werk zit wel in haar pruik, ook deze heb ik zelf gemaakt. Ik heb strengen echt haar op een kapje genaaid en dat vastgeplakt op haar hoofd.

Vier meisjes, waarvan twee zelfgemaakt

Een stapje verder is de grote pop. De handjes en voetjes zijn weer gemaakt van zelfhardende klei. Het hoofje is echter gegoten van gips in een mal, die verder is opgevuld met een styrophorbal, met daarover heen een laagje zelfhardende klei. Verder is alles weer handgemaakt, van lijf tot pruik en natuurlijk alle kleding. De pruik, een oude pruik van een kennisje, heb ik van haar gekregen, met nog een exemplaar. Dat scheelt natuurlijk heel veel, want op beurzen zijn tweedehands pruiken best prijzig, vooral die van echt haar. En kant en klaar pruikjes zijn heel erg duur en daar geldt; hoe groter het poppenhoofd hoe duurder de pruik. Het scheelt misschien wel in tijd, maar het is juist heel leuk om zoiets zelf te maken.

Eerste eigen gemaakte porseleinen pop

De babypop is mijn eerste, en enige, zelfgemaakte porseleinen pop. Na het gieten van de porseleinklei in de mal, en het laten drogen, komt het moeilijkste. Het hele popje voorzichtig glad schuren en daarna voorzien van een kleurtje. Steeds een klein beetje kleur toevoegen, goed inwrijven, de kleur inbranden en dan maar weer een hele week wachten om te zien hoe het is geworden. Af en toe is het misgegaan en krijgt één van ons te horen dat haar pop in de oven is gesneuveld. Gebroken door een klein scheurtje in het porselein. Maar bij mij gaat het allemaal goed, de kleur van het popje is ook perfect. Vooral de rode wangetjes zijn echt die van een baby.
Tijdens het wachten tussen de brandbeurten door, worden lijfjes en kleding gemaakt. Ik heb wel de onderkleding zelfgemaakt, maar het jurkje dat zij draagt niet. Dit is een antiek babyjurkje met kloskant afgezet, dat ik op een beurs heb gekocht

Mijn eigen beertjes

Naast poppen heb ik ook een poosje kleine beertjes gemaakt. Van 1992 tot 1999 ging ik elk jaar naar de Internationale Poppen- en Berenbeurs in Ahoy' Rotterdam en tussendoor bezocht ik af en toe een kleinere beurs in Twente. Uren rondlopen en mijn ogen uitkijken, wat een creativiteit. De ene pop nog mooier dan de ander, en ook de berenmaaksters verzinnen de meest mooie creaties. Maar ook het aanbod aan stofjes, mohair, lintjes en kantjes gaat mijn verstand te boven, vooral het antieke kant, zijde en kleine voorwerpjes uit lang vervlogen tijd. Eenmaal thuis gekomen ga ik op zoek naar een patroontje om zelf ook een beertje te maken.

Kleine beertjes zelfgemaakt

Mijn twee grootste beren, een leuk donkerbruin mohair beertje van ongeveer 30 centimeter groot en een geel met bruin pluchen beertje van zo'n 28 centimeter gemaakt voor mijn dochter, heb ik helaas niet meer, net als mijn kleinste beertje van 3 centimeter die ik voor mijn vriendin heb gemaakt. De andere door mij gemaakte beertjes ziet u hierboven. Het grijze beertje is ongeveer 4 cm en het grootste beertje zo'n 12 cm groot. Het grijze, rode, bruine en beige beertje met kraagje, zijn gemaakt van een soort fluweel, de twee geel/bruine beertjes zijn gemaakt van 'echte' berenstof namelijk mohair en pooh beer is gemaakt van vilt, net als zijn jasje. De beide andere beertjes, op de bovenste foto, zijn niet door mij gemaakt maar heb ik gekocht op de berenbeurs bij twee berenkunstenaars.


Meer over mij

Tekeningen
Schilderijen
Diversen
Creatief
Grafische Kunst
Amigakunst
Animaties

Gastenboek
Reageren